Minuscule Valley Of The Lost Ants - Official Trailer

Μια πρόταση για ταινία, ένας πόλεμος ξεσπά σε ένα μικροσκοπικό κόσμο για ένα κουτί με απομεινάρια φαγητού, δύο στρατοί μυρμηγκιών και μια γενναία πασχαλίτσα που θα προσπαθήσει να βοηθήσει τους φίλους της.Η περιπέτεια ξεκινά... ναι ο πόλεμος όσο και αν θέλουμε να τον κλείσουμε στη σκοτεινή σπηλιά του είναι έξω στον κόσμο μας και τα παιδιά έχουν άποψη και παρακολουθούν πολλές φορές την επικαιρότητα μέσα από τα ενημερώτικά δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης, οπότε ίσως μια ταινία κινουμένων σχεδίων  να είναι μια αφορμή για συζήτηση.

The Skeleton Dance + More | Dance Songs for Kids | Super Simple Songs

ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΣΩΜΑ

Υπάρχει άραγε κάποιος που δεν του αρέσει να μιλάει για τον εαυτό του;Ανάμεσα μας σίγουρα κανένας, μετά τις πρώτες εβδομάδες γνωριμίας των παιδιών μεταξύ τους ήρθε η στιγμή να μιλήσουμε λίγο περισσότερο για τα εξωτερικά χαρακτηριστικά μας,να  παρατηρήσουμε την αντανάκλαση μας στον καθρέφτη της τάξης μας αλλά και στα μάτια των άλλων. Τι ανακαλύψαμε; Έχουμε τόσα κοινά όσα και διαφορές, όσα μας κάνουν να μοιάζουμε μας έκαναν να αισθανθούμε οικεία,όσα μας ξεχωρίζουν και μας κάνουν διαφορετικούς και μοναδικούς είναι όσα αγαπήσαμε περισσότερο στον εαυτό μας.Τελικά είναι τόσο ωραίο να μοιάζεις με τους φίλους σου, όσο και να διαφέρεις γιατί ο κάθε ένας από εμάς δίνει κάτι μοναδικό και απαραίτητο στην ομάδα μας.Η θετική αυτοεκτίμηση είναι σημαντική για την προσωπική ανάπτυξη του παιδιού μέσα σε ένα περιβάλλον αποδοχής και εξερεύνησης των ατομικών ικανοτήτων του. Ανάμεσα σε όλα όσα διαδραματίστηκαν την εβδομάδα που αφιερώσαμε για τον "εαυτό" μας καταλήξαμε στη δημιουργία του προσωπικού βιβλίου μας, ένα βιβλίο που περιέχει πληροφορίες όπως το ύψος μας , το χρώμα ματιών και μαλλιών ,τα δαχτυλικά αποτυπώματα και πολλά άλλα.Έπειτα ξεκινήσαμε να μιλάμε λίγο περισσότερο και για το σώμα μας, παρατηρήσαμε τα μορφολογικά χαρακτηριστικά μας, μιλήσαμε για τα όργανά μας και πως λειτουργούν αυτά και με διάφορα παιχνίδια αντιληφθήκαμε πόσο σημαντικά είναι τα αισθητήρια όργανά μας.

παρατηρούμε τα αποτυπώματά μας, όλα ξεκίνησαν με ένα μυστήριο, κάποιος έφαγε τα μπισκότα από το βάζο, ρίξαμε λίγο ταλκ που απλώσαμε με ένα πινέλο πάνω στο βάζο και είδαμε ότι ο απρόσεκτος "κλέφτης" άφησε τα αποτυπώματά του που ήταν πολύ μεγάλα σε σχέση με τα δικά μας που αφήσαμε πάνω σε κολλητική ταινία( υποψιαζόμαστε πως μάλλον η κυρία έφαγε τα μπισκότα!)

μετρήσαμε το ύψος μας, αυτό ήταν λίγο δύσκολο, χωριστήκαμε σε ομάδες και προέκυψαν διάφορες προτάσεις για το πως μπορούμε να μετρήσουμε το ύψος μας, κάποιες από αυτές ήταν αρκετά περίεργες και αστείες, δοκιμάσαμε μερικές από αυτές,η ζυγαριά δεν μας χρειάστηκε τελικά

σταθήκαμε σε μια σειρά από τον ψηλότερο στον πιο κοντό, βρήκαμε τον ψηλότερο αλλά έπειτα μπερδευτήκαμε λιγάκι γι' αυτό δοκιμάσαμε να μετρηθούμε σε ζευγάρια χρησιμοποιώντας διάφορα υλικά,με αυτό τον τρόπο είχαμε όλοι το ίδιο ύψος και έτσι καταλάβαμε γιατί είναι απαραίτητο το μέτρο για τη μέτρηση του ύψους μας

από τότε συνεχίζουμε να ψηλώνουμε!

 Μια μέρα ήρθε στη τάξη μας και η αδερφή του Πινόκιο, είναι ξύλινη ακόμη, δεν ήξερε πολλά πράγματα για το σώμα των αληθινών παιδιών και μας ρωτούσε συνεχώς γιατί,γιατί και όλο απορίες είχε, έτσι και εμείς της απαντήσαμε και της είπαμε πως θα ψάξουμε παρέα να βρούμε όλες τις απαντήσεις.
 Παίξαμε το παιχνίδι της μίμησης με τη Πινοκιούλα μετά χωριστήκαμε σε ομάδες και προσπαθήσαμε να βάλουμε τις καρτέλες με τις λέξεις για τα μέρη του σώματος πάνω στους φίλους μας,ελέγξαμε στο τέλος κοιτάζοντας τη Πινοκιούλα αν τα βάλαμε στη σωστή θέση και μετρήσαμε τις σωστές απαντήσεις μας.

 είδαμε τον πίνακα της Μόνα Λίζα με το αινιγματικό χαμόγελο.Μερικοί πιστεύουν ότι είναι θλιμμένη, εμείς σκεφτήκαμε όμως ότι σίγουρα κάτι θα σκεφτόταν ή έβλεπε και αυτό την έκανε χαρούμενη, ο καθένας μας σκέφτηκε τι μπορεί να ήταν αυτό που έκανε τη Μόνα Λίζα να χαμογελάει,τι όμορφο που είναι να έχεις μια σκέψη που σε κάνει να χαμογελάς! Χωριστήκαμε σε ζευγάρια και ζωγραφίσαμε το χαμόγελο του φίλου μας, φυσικά ο πίνακάς μας ονομάστηκε ''Το χαμόγελο του........" ,ναι γράψαμε και το όνομα του φίλου μας. Απαραίτητη η μουσική για έμπνευση και δημιουργικότητα,  μουσική του Μ.Χατζηδάκη, "Το χαμόγελο της Τζοκόντας"

σύνθεση κολλάζ, το πρόσωπό μου, μια κατασκευή για το βιβλίο μας

μάθαμε για τον σκελετό μας και ετοιμάσαμε μια ακτινογραφία του χεριού, μετρήσαμε τα οστά, παρατηρήσαμε τις εικόνες 

 παιχνίδι με τους σκελετούληδες που διαλύθηκαν και έπρεπε να βάλουμε τα οστά τους στη σωστή θέση, μετά χορέψαμε και το τραγούδι του σκελετούλη

 φτιάξαμε το ανθρώπινο σώμα για την Πινοκιούλα, μύες, οστά και όργανα έτσι θα θυμάται όσα έμαθε μαζί μας για το ανθρώπινο σώμα, είχαμε πολλά να φτιάξουμε αλλά τα καταφέραμε μια χαρά αφού κάθε ομάδα ανέλαβε να φτιάξει κάτι

 παίξαμε και πολλά παιχνίδια που μας βοήθησαν να οξύνουμε τις αισθήσεις μας και την παρατηρητικότητά μας όπως το παιχνίδι για την ακοή, από που ακούστηκε ο θόρυβος;

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Το  Φθινόπωρο έχει απλώσει παντού το πολύχρωμο χαλί του,το έχει υφάνει με χρώματα κόκκινα,πορτοκαλί  και κίτρινα των φύλλων, γκρίζο και σταχτί σαν τον συννεφιασμένο ουρανό και τις πρώτες βροχές. Όλα μας φέρνουν πιο κοντά στη φύση που βρίσκει το δρόμο της  μέχρι το σχολείο μας,στα αχλάδια και στα σταφύλια που τρώμε στο πρωινό φαγητό, στα δέντρα της αυλής μας και στις ασημένιες κορδέλες που αφήνουν τα σαλιγκάρια πίσω τους. Μερικές από τις δραστηριότητες που κάναμε στην ενότητα της θεματικής του Φθινόπωρου ήταν τα φθινοπωρινά φρούτα όπου τα παιδιά έφεραν φρούτα από το σπίτι και φτιάξαμε μια υπέροχη φρουτοσαλάτα γεμάτη βιταμίνες και φρεσκάδα και με τα κυδώνια που δεν μπορούσαμε να βάλουμε στη σαλάτα φτιάξαμε κομπόστα.


Τα φρούτα του Σεζάν. Γνωριμία με ένα ακόμη ζωγράφο, τον Πολ Σεζάν, ευκαιρία για μια έκθεση ζωγραφικής με θέμα τα φρούτα του Φθινόπωρου, χρησιμοποιήσαμε λαδοπαστέλ και νερομπογιές και να τα έργα μας....

 Η προετοιμασία της φρουτοσαλάτα μας,σας άνοιξε η όρεξη για φρούτα; Εμείς σίγουρα απολαύσαμε τη σαλάτα μας εκείνη τη μέρα

 Γωνιά παρατήρησης με φύλλα, καρπούς , φρούτα και μια ιδέα κανέλας όλα όσα μας φέρνει το Φθινόπωρο  ( και προσοχή το κάστανο τσιμπάει! )

 

 Η προετοιμασία της κομπόστας μας, εδώ τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά γιατί η κατσαρόλα μας είχε μια αλυσίδα με λουκέτο (!) εμείς έπρεπε να δούμε τους αριθμούς να κάνουμε πρόσθεση και τα αποτελέσματα ήταν ο συνδυασμός αριθμών που άνοιγε το λουκέτο. Σαν να μη έφτανε αυτό έπρεπε να βρούμε και όλα τα υλικά και να βάλουμε στη σωστή σειρά τα γράμματα της κάθε λέξης για να κατέβει η συνταγή από το δέντρο....φυσικά τα καταφέραμε όλα και με συνεργασία βοηθήσαμε όλοι για να φτιάξουμε μια κομπόστα που γέμισε τη τάξη μας με ευωδιά γαρίφαλου, κυδώνι και σταφίδες, ένα απλό γλυκό.

 Δεν ξέφυγε από τις παρατηρήσεις μας ότι τα φύλλα αλλάζουν χρώματα και πέφτουν, μαζέψαμε φύλλα από τους κήπους των σπιτιών, από δάσος και από το πάρκο και άρχισε η αναζήτηση. Ορίστε και η αφίσα μας που τα εξηγεί όλα, λύθηκε το μυστήριο!

 Και μέσα στο Φθινόπωρο ήρθε και η 28η Οκτωβρίου,εμείς διαλέξαμε να πούμε ΌΧΙ στον πόλεμο και παίξαμε το έργο "Το κανόνι της ειρήνης" για να το πούμε σε όλους.Είδαμε χάρτες και παίξαμε βρίσκοντας τα χαμένα κομμάτια του πίνακα του Πικάσο, Γκερνίκα. Δουλέψαμε σε ομάδες για να βρούμε τα κομμάτια που ήταν σκορπισμένα μέσα στο σχολείο, όλοι μαζί προσπαθήσαμε να τα ταιριάξουμε, πίσω από κάθε κομμάτι υπήρχε και μια μικρή πληροφορία για τον ζωγράφο.

                                         Ζωγραφίζω τον πόλεμο-Ζωγραφίζω την ειρήνη

 Στο τέλος της εβδομάδας ξέραμε αρκετά για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου και παίξαμε το παιχνίδι με τις ερωτήσεις του Ναι και του Όχι,10 ερωτήσεις όπου η απάντηση ήταν ναι ή όχι, γράφαμε την απάντηση δίπλα από τον αριθμό της ερώτησης και στο τέλος ελέγξαμε τις απαντήσεις μας βάζοντας μια πράσινη σφραγίδα για κάθε σωστή απάντηση και κόκκινη για αυτές που ήταν λάθος, έτσι μετρήσαμε ποια ομάδα είχε τις περισσότερες σωστές απαντήσεις.

Όταν κλαίει μια καραμέλα

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Ένα από τα αγαπημένα μας θέματα,απαραίτητο για την κοινωνική και προσωπική ανάπτυξη ενός παιδιού και τη δόμηση της ταυτότητας του, είναι η οικογένεια μας. Τα παιδιά παρουσίασαν φωτογραφίες με την οικογένειά τους,μέτρησαν τα άτομα της οικογένειάς τους και έφτιαξαν το "δέντρο της οικογένειας".Συζητήσαμε για όλα όσα φτιάχνουν μια οικογένεια,όσα κάνουν μαζί οι οικογένειες,όσα αγαπάμε στους ανθρώπους της οικογένειάς μας, ανάμεσα σε όλα αυτά ξεχωρίσαμε το βιβλίο "Οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε" που μας έδωσε την αφορμή να μιλήσουμε για τις λέξεις που μας πλήγωσαν κάποτε,που είπαμε ή μας είπαν,αυτές τις κλείσαμε σε ένα φάκελο για να τις πάρει μακριά το σύννεφο και να μη τις ακούσουμε ξανά. Σκεφτήκαμε και πολλές όμορφες λέξεις που γράψαμε σε σταγόνες,ήρθε το χαρούμενο σύννεφο και φτιάξαμε μια βροχή αγάπης.
μιλήσαμε για τα αδέρφια μας αφού διαβάσαμε το βιβλίο

 τα δέντρα της οικογένειας,τα παιδιά πήραν όσα φύλλα χρειάζονταν και ζωγράφισαν σε κάθε φύλλο και ένα άτομο

 τα σπιτάκια με τα αστεράκια,πόσα άτομα έχει η οικογένειά,υπήρχαν σπιτάκια με αριθμούς και τα παιδιά επέλεξαν χρώμα ίδιο με το χρώμα του σπιτιού που είχε τον αριθμό που χρειάζονταν για να φτιάξουν το δικό τους σπιτάκι στο οποίο και κόλλησαν και τον ανάλλογο αριθμό αστεριών,έπειτα τα βάλαμε στη σειρά και είδαμε ότι οι περισσότερες οικογένειες έχουν τέσσερα άτομα, κάναμε συγκρίσεις παρατηρώντας το διάγραμμα

 οι ζωγραφιές  με την οικογένειά μας,διαφορετικές,πολύχρωμες,αγαπημένες

 τα συννεφάκια μας

 μια βροχή αγάπης, λέξεις όμορφες, γλυκές, που μας γεμίζουν με χαρά, τραγουδήσαμε και το τραγούδι καραμέλα.Όταν κλαίει μια καραμέλα μη κρατάς ποτέ ομπρέλα....