Τρίτη 24 Νοεμβρίου 2015

ΒΟΛΤΑ ΣΤΟ ΣΩΜΑ

Υπάρχει άραγε κάποιος που δεν του αρέσει να μιλάει για τον εαυτό του;Ανάμεσα μας σίγουρα κανένας, μετά τις πρώτες εβδομάδες γνωριμίας των παιδιών μεταξύ τους ήρθε η στιγμή να μιλήσουμε λίγο περισσότερο για τα εξωτερικά χαρακτηριστικά μας,να  παρατηρήσουμε την αντανάκλαση μας στον καθρέφτη της τάξης μας αλλά και στα μάτια των άλλων. Τι ανακαλύψαμε; Έχουμε τόσα κοινά όσα και διαφορές, όσα μας κάνουν να μοιάζουμε μας έκαναν να αισθανθούμε οικεία,όσα μας ξεχωρίζουν και μας κάνουν διαφορετικούς και μοναδικούς είναι όσα αγαπήσαμε περισσότερο στον εαυτό μας.Τελικά είναι τόσο ωραίο να μοιάζεις με τους φίλους σου, όσο και να διαφέρεις γιατί ο κάθε ένας από εμάς δίνει κάτι μοναδικό και απαραίτητο στην ομάδα μας.Η θετική αυτοεκτίμηση είναι σημαντική για την προσωπική ανάπτυξη του παιδιού μέσα σε ένα περιβάλλον αποδοχής και εξερεύνησης των ατομικών ικανοτήτων του. Ανάμεσα σε όλα όσα διαδραματίστηκαν την εβδομάδα που αφιερώσαμε για τον "εαυτό" μας καταλήξαμε στη δημιουργία του προσωπικού βιβλίου μας, ένα βιβλίο που περιέχει πληροφορίες όπως το ύψος μας , το χρώμα ματιών και μαλλιών ,τα δαχτυλικά αποτυπώματα και πολλά άλλα.Έπειτα ξεκινήσαμε να μιλάμε λίγο περισσότερο και για το σώμα μας, παρατηρήσαμε τα μορφολογικά χαρακτηριστικά μας, μιλήσαμε για τα όργανά μας και πως λειτουργούν αυτά και με διάφορα παιχνίδια αντιληφθήκαμε πόσο σημαντικά είναι τα αισθητήρια όργανά μας.
παρατηρούμε τα αποτυπώματά μας, όλα ξεκίνησαν με ένα μυστήριο, κάποιος έφαγε τα μπισκότα από το βάζο, ρίξαμε λίγο ταλκ που απλώσαμε με ένα πινέλο πάνω στο βάζο και είδαμε ότι ο απρόσεκτος "κλέφτης" άφησε τα αποτυπώματά του που ήταν πολύ μεγάλα σε σχέση με τα δικά μας που αφήσαμε πάνω σε κολλητική ταινία( υποψιαζόμαστε πως μάλλον η κυρία έφαγε τα μπισκότα!)


μετρήσαμε το ύψος μας, αυτό ήταν λίγο δύσκολο, χωριστήκαμε σε ομάδες και προέκυψαν διάφορες προτάσεις για το πως μπορούμε να μετρήσουμε το ύψος μας, κάποιες από αυτές ήταν αρκετά περίεργες και αστείες, δοκιμάσαμε μερικές από αυτές,η ζυγαριά δεν μας χρειάστηκε τελικά
σταθήκαμε σε μια σειρά από τον ψηλότερο στον πιο κοντό, βρήκαμε τον ψηλότερο αλλά έπειτα μπερδευτήκαμε λιγάκι γι' αυτό δοκιμάσαμε να μετρηθούμε σε ζευγάρια χρησιμοποιώντας διάφορα υλικά,με αυτό τον τρόπο είχαμε όλοι το ίδιο ύψος και έτσι καταλάβαμε γιατί είναι απαραίτητο το μέτρο για τη μέτρηση του ύψους μας





από τότε συνεχίζουμε να ψηλώνουμε!

 Μια μέρα ήρθε στη τάξη μας και η αδερφή του Πινόκιο, είναι ξύλινη ακόμη, δεν ήξερε πολλά πράγματα για το σώμα των αληθινών παιδιών και μας ρωτούσε συνεχώς γιατί,γιατί και όλο απορίες είχε, έτσι και εμείς της απαντήσαμε και της είπαμε πως θα ψάξουμε παρέα να βρούμε όλες τις απαντήσεις.
 Παίξαμε το παιχνίδι της μίμησης με τη Πινοκιούλα μετά χωριστήκαμε σε ομάδες και προσπαθήσαμε να βάλουμε τις καρτέλες με τις λέξεις για τα μέρη του σώματος πάνω στους φίλους μας,ελέγξαμε στο τέλος κοιτάζοντας τη Πινοκιούλα αν τα βάλαμε στη σωστή θέση και μετρήσαμε τις σωστές απαντήσεις μας.





 είδαμε τον πίνακα της Μόνα Λίζα με το αινιγματικό χαμόγελο.Μερικοί πιστεύουν ότι είναι θλιμμένη, εμείς σκεφτήκαμε όμως ότι σίγουρα κάτι θα σκεφτόταν ή έβλεπε και αυτό την έκανε χαρούμενη, ο καθένας μας σκέφτηκε τι μπορεί να ήταν αυτό που έκανε τη Μόνα Λίζα να χαμογελάει,τι όμορφο που είναι να έχεις μια σκέψη που σε κάνει να χαμογελάς! Χωριστήκαμε σε ζευγάρια και ζωγραφίσαμε το χαμόγελο του φίλου μας, φυσικά ο πίνακάς μας ονομάστηκε ''Το χαμόγελο του........" ,ναι γράψαμε και το όνομα του φίλου μας. Απαραίτητη η μουσική για έμπνευση και δημιουργικότητα,  μουσική του Μ.Χατζηδάκη, "Το χαμόγελο της Τζοκόντας"






σύνθεση κολλάζ, το πρόσωπό μου, μια κατασκευή για το βιβλίο μας


μάθαμε για τον σκελετό μας και ετοιμάσαμε μια ακτινογραφία του χεριού, μετρήσαμε τα οστά, παρατηρήσαμε τις εικόνες 





 παιχνίδι με τους σκελετούληδες που διαλύθηκαν και έπρεπε να βάλουμε τα οστά τους στη σωστή θέση, μετά χορέψαμε και το τραγούδι του σκελετούλη



 φτιάξαμε το ανθρώπινο σώμα για την Πινοκιούλα, μύες, οστά και όργανα έτσι θα θυμάται όσα έμαθε μαζί μας για το ανθρώπινο σώμα, είχαμε πολλά να φτιάξουμε αλλά τα καταφέραμε μια χαρά αφού κάθε ομάδα ανέλαβε να φτιάξει κάτι


 παίξαμε και πολλά παιχνίδια που μας βοήθησαν να οξύνουμε τις αισθήσεις μας και την παρατηρητικότητά μας όπως το παιχνίδι για την ακοή, από που ακούστηκε ο θόρυβος;


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου